Het verslag
De tweede PodCarst is meteen een stuk ambitieuzer: er wordt gefilmd, er zijn jingles en soundbites, en Carst en Wynke maakten hun eerste reportage op locatie.
Keek op de Week: wethouders en windwokkels
Uit een persbericht blijkt wie de wethouderskandidaten worden. Bij de VVD is dat Nick Ran, zoals vooraf aangekondigd. Texels Belang komt met Mariska Woerman, politiek nog onbekend en de moeder van de kinderburgemeester. Carst verwacht dat zij een mooie balans in de groep kan brengen. De derde kandidaat is, voor de derde keer, Edo Kooiman. Wynke las in de Texelse Courant dat er op de plek van haar oude, inmiddels gesloopte Jozefschool dertig koopappartementen komen.
Het opvallendste onderwerp uit de raad: windwokkels. Een motie om ze niet op een mast of paal toe te staan is aangenomen. Ze mogen nu alleen nog op de grond of op een dak. Carst vindt dat onbegrijpelijk. Hoe hoger een wokkel, hoe meer wind en dus energie hij vangt, en het inwonersberaad was juist positief. De 9,5 meter uit het voorstel van de wethouder was een maximum, geen standaard. Voor zijn eigen huis betekent het dat een wokkel op het dak moet, waar de hele buurt hem ziet, in plaats van achter het schuurtje. "Een beetje uit angst geregeerd", vindt hij, en "een gemiste kans".
Carst blikt ook terug op zijn eerste echte raadsvergadering en de oefenvergadering ervoor. Daar ging een fictieve motie over Texelse ruimtevaart, "boven de Ruigendijk". Hij nam het veel te serieus, geeft hij toe, maar leerde wel dat je in het debat via de voorzitter spreekt.
Op locatie bij Vincent Lap
In het duingebied bij Den Hoorn ontmoeten Carst en Wynke Vincent Lap, jonge agrariër in het bedrijf van zijn ouders. Op een van zijn percelen begon hij drie jaar geleden Bloemrijk Texel: een veld met inheemse bloemen dat wordt betaald doordat mensen een vierkante meter adopteren. Er zijn "alleen maar winnaars": bezoekers, insecten, hazen en de biodiversiteit.
Het probleem: wandelaars en fietsers die op het bankje uitrusten en daarna in de bosjes verdwijnen, met wc-papier en uitwerpselen als gevolg. Vincent regelde een natuurtoilet via een fonds voor maag-, darm- en leverziekten, plus tien jaar schoonmaak. Zo'n toilet werkt zonder riool: een zwarte schoorsteen warmt op in de zon, de luchtstroom laat het vocht verdampen en de vaste resten worden eens per jaar afgevoerd. De vergunningverlener zei eerst nee, omdat het om landbouwgrond gaat. Via een ingezonden brief kwam het in de commissie en daarna in de raad. Daar werd na een flinke schorsing een aangescherpte motie aangenomen: een pilot die na een jaar wordt geëvalueerd, als opmaat naar beleid voor het hele eiland.
Wynke vraagt hoe het moet met tampons en maandverband. Daar had Vincent nog niet over nagedacht, en hij oppert een dispenser met zakjes, net als bij hondenpoep. Het toilet is niet rolstoeltoegankelijk. Over politiek is hij nuchter: hij houdt zich er het liefst verre van, maar "je moet het met elkaar doen". De ene keer doe je water bij de wijn, de andere keer krijg je er twee glazen wijn voor terug.
Terug in de studio
De koekjes voor Vincent bleken na afloop nog in de auto te liggen. Carst meldt dat de vergunning inmiddels is verleend, al kunnen omwonenden nog bezwaar maken. Een eilandvraag over het spuiten van bestrijdingsmiddelen door boeren parkeert hij voor een latere aflevering met iemand die er meer verstand van heeft. Omdat er de komende weken geen vergaderingen zijn, staat de volgende aflevering in het teken van 4 en 5 mei.
